Wandel- en fietshappening in Mol

Afgelopen zondag kon iedereen gaan wandelen of fietsen aan de Rauwse meren in Mol.

Je kon voor het wandelen afstanden kiezen tussen 5 en 20 km, en voor het fietsen tussen 24 en 90 km.

Wie inschreef voor één van deze activiteiten, kreeg er gratis een ijsje bovenop.

De innerlijke mens kon ook worden gevuld met overheerlijke paëlla of hotdogs.

De paëlla ging als zoete broodjes over de toonbank, de broodjes zelf (hotdogs) iets minder.

Het was dan ook warm, wat dan weer wel goed was voor het drankverbruik.

Zelf mocht ik drank- en eetbonnetjes verkopen.

Dat was wel een kolfje naar mijn hand, je hebt contact met mensen en je hoeft niet de hele tijd recht te staan of dingen te dragen/heffen (allebei niet goed voor mijn rug en linkerarm).

Bovendien had ik het genoegen dat samen met Kristel te mogen doen, een echt toffe madam!

Jef (de man van Chris) gaf uitleg bij de wandel- en fietsroutes, en verder was zo ongeveer Chris’ ganse familie opgetrommeld om te komen helpen.

Ook de MP-ers waren goed vertegenwoordigd, we waren er met 9 van de 12 en kregen bovendien versterking van Ria en Sabine, en van 4 medewerkers van Genzyme (een bedrijf dat ons op deze manier sponsort).

Ook May en Lut (deelneemsters van MP 2009) kwamen wandelen ten voordele van ons project.

Zelf vond ik het een heel fijne dag, wel jammer dat ik de gesprekken tussen onze MP-ers en die van 2009 gemist heb, dat is dan het nadeel van op één bepaalde plaats te werken i.p.v. rond te lopen zoals de opdieners/afruimers.

Qua opkomst hadden we, ondanks de gigantische mediacampagne en al het voorbereidend werk van Chris en Jef, toch een kleiner aantal mensen dan verwacht.

Maar iedereen heeft zijn/haar beste beentje voorgezet, en belangrijk is ook dat Monte Perdido meer en meer bekendheid krijgt, wat bij deze zeker gelukt is!

Helaas kreeg het geheel nog een negatief staartje. Chris liet woensdag weten dat Jef bij het verwijderen van de wandelbordjes een spierscheur opgelopen heeft, waardoor ook hun vakantieplannen in het water dreigen te vallen.

We duimen dat dat niet zo zal zijn en wensen Jef een spoedig herstel !

Onze volgende en voorlopig laatste sponsoringsactiviteit gaat door op 24 juli om 14 u in Opheers (Limburg). We vertrekken voor een wandeling aan de Herckenrodehoeve en krijgen gedurende de eerste 4 km uitleg over kruiden van niemand minder dan Daniëlle Houbrechts. Er zijn ook kruidenhapjes en –drankjes voorzien.

De volgende 4 km wijdt natuurgids Charlie Claesen ons in in de plaatselijke flora en fauna.

Je kan ook slechts één deel van de wandeling doen. Achteraf is er uiteraard voldoende voorzien om de hongerigen te spijzen en de dorstigen te laven.

Maar voor het zover is gaan François en ik volgende week op 5-daagse in Lustin, samen met Robert, plus 4 tot nog toe onbekende dames. We kijken ernaar uit om weer 4 nieuwe mensen te leren kennen en verheugen ons al op de activiteiten die Channe voor ons in petto heeft!

Bezoek aan piano’s Maene

Zoals eerder aangekondigd, hadden we vorige week woensdag het groot genoegen te mogen genieten van een privérondleiding en –concert bij piano’s Maene in Ruiselede.

Wat dit met Monte Perdido te maken heeft : op 3 december geeft Thierry, de partner van Ria, een benefietconcert ten voordele van Monte Perdido, kwestie van Outward Bound een zetje te geven om na editie twee meteen aan editie drie te beginnen. ;o)

De titel van dat concert wordt “Passion meets passion”.

De passie van Thierry voor piano’s ontmoet de passie van Rudy, een kunstfotograaf. Samen brengen ze muziek in beeld. Maene zorgt voor de gelegenheid voor een Steinwayconcertvleugel. Als dat geen prachtige combinatie zal zijn! Dus vandaar ons geleid bezoek.

We werden hartelijk verwelkomd door Hans Vervenne, die ons de ganse avond een zeer kundige uitleg met bijbehorende klanken zou geven over de klavierinstrumenten door de eeuwen heen.

Daarbij konden we deze instrumenten, ofwel originelen, ofwel door Maene perfect nagemaakte kopieën, aanschouwen en beluisteren.

Bovendien kregen we ook een rondleiding in het atelier, waar piano’s gemaakt, maar ook hersteld worden.

Aan het eind van de avond mochten we dan genieten van een prachtig privéconcert, liefst 8 stukken in totaal, gespeeld op 6 verschillende klavieren, gaande van o.a. Couperin over van Beethoven, Chopin, Schumann, Debussy en Hans Vervenne zelf en gespeeld door Hans en Thierry.

Tot slot begeleidde Hans ons op de piano terwijl we ons Monte Perdidolied zongen.

Dat is een lied op de melodie van “Una paloma blanca”, maar met een nieuw uitgevonden Nederlandse tekst van Nicole en Frieda, heel leuk om te zingen!

Als allerlaatste had Frieda nog een cadeautje mee voor iedereen in de vorm van een koffiebus, gevuld met 40 euro, opbrengst van de Poederleese Heggefeesten.

En ook Heidi had nog schitterend nieuws, nl. dat we de gevraagde sponsoring van Cera zullen krijgen!

Deze avond was voor mij prachtig en uniek om te mogen meemaken, heel veel dank aan Ria en Thierry, en aan Hans Vervenne en piano’s Maene!

BBQ bij Chiro Deurne en Heggefeesten in Poederlee

Afgelopen zaterdag organiseerde de chiro van Deurne een barbecue. De opbrengst daarvan was weliswaar voor henzelf, maar omdat Johan en zijn 3 kinderen er vroeger leider geweest zijn (of nog zijn), wilden ze ook iets doen ten voordele van ons Monte Perdidoproject.

Je kon zakjes snoep kopen of raden hoeveel knikkers er in een bokaal zaten. De winnaar kreeg een grote biermand.

Johan, Simonne, François en ik lieten ons de barbecue goed smaken!

Zondag werden de MP-ers dan verwacht op de markt in Poederlee. Daar gingen de jaarlijkse Heggefeesten door, en Frieda stond er met een stand ten voordele van ons project.

Het was bovendien een speciale dag, want Frieda werd 59! Ze trakteerde dan ook iedereen die voorbijkwam met iets lekkers.

Qua sponsoring kon je ofwel een vrijwillige bijdrage in onze berg steken – waarbij je vanaf 25 euro een waardebon van 20 euro van een handelaar uit Lille kon winnen - ofwel kon je koekjes grabbelen, waarbij je bij het juiste koekje een doos om koffiepads in te bewaren kon winnen.

We verkochten ook de gekalligrafeerde verjaardagskaarten van Martine en dichtbundels, geschreven door de partner van één van de deelneemsters van 2009.

We mogen wel zeggen dat de opkomst erg goed was. We waren ook met 6 MP-ers aanwezig, en elk van ons zette haar beste beentje voor om ons project zo bekend mogelijk te maken bij de bezoekers, onder wie verscheidene politiekers en andere bestuurders van diverse organisaties.

Op het eind van de dag mocht Wout (kleinzoon van Frieda) de waardebonnen trekken.

Even tevoren had hij zich al reuze geamuseerd met Martine, die met hem eendjes gaan vissen was, want er stonden ook een aantal kermiskramen.

Iedereen tevreden dus, het was een aangename dag, proficiat aan Frieda voor de puike organisatie!

Vanavond zijn we in Ruiselede uitgenodigd bij piano’s Maene voor een rondleiding en een privéconcert.

Dat wordt de voorloper van een benefietconcert, dat op 3 december 2011 zal doorgaan ten voordele van Monte Perdido 2013.

Maene is uiteraard dé top van alles wat met piano te maken heeft, en ik ben dan ook zeer vereerd dat ik deze privérondleiding mag meemaken. Verslag volgt één van de volgende dagen!

Optreden Tamboerijn

Eergisteren organiseerde Gitte in Oud-Turnhout een sponsoringsdag met in de namiddag een wedstrijd buikschuiven en ’s avonds een optreden van het groepje Tamboerijn.

Met 8 MP-deelnemers zijn we gaan kijken en luisteren.

We werden heel erg hartelijk ontvangen door Gitte. Voor alle aanwezige MP-ers was het zoals steeds een fijn weerzien. Ook de partners van Chris, Ingrid, Johan, Nicole en mezelf waren meegekomen. Zo leren we elkaar steeds beter kennen.

Ook Sabine en Ria (ex-deelneemster en dit jaar vrijwilligster) waren van de partij.

We leerden ook Gittes ouders en broer kennen, superlieve mensen. Velen van ons dachten eerst dat Gittes mama haar zus was, zo jong ziet ze eruit.

Ik had ook een fijn gesprek met Gittes broer, die 4 jaar geleden haar leven gered heeft d.m.v. een stamceltransplantatie met zijn beenmerg. Gitte noemt hem dan ook haar reddende engel.

Hoedje af voor de groep Tamboerijn, die ondanks het voortdurende gepraat en lawaai in de zaal het ene liedje aan het andere bleef breien.

Sabine had het fotoboek van de expeditie van 2009 meegebracht, zo konden onze partners zich ook al een klein beetje een voorstelling maken van wat ons te wachten staat.

Als je de prachtige foto’s ziet, kan het niet snel genoeg september zijn!

Maar anderzijds zitten er ook foto’s tussen waarvan je denkt: ga ik dat wel kunnen?

Wat dat betreft was het reuzeinteressant even met Ria te kunnen babbelen. Ze heeft mijn zorgen m.b.t. (het gewicht van) mijn rugzak helemaal weg kunnen nemen. Ze zei dat al hetgene dat ik echt niet kan dragen, sowieso door een vrijwilliger gedragen zal worden, dat is net de bedoeling waarom er vrijwilligers meegaan.

Uiteraard ga ik hier zeker niet van profiteren, ik wil echt wel mijn best doen om toch een gedeelte zelf te kunnen dragen, maar het is een hele geruststelling te weten dat als zelfs dat op een bepaald moment niet zou gaan, mijn ganse rugzak door een vrijwilliger gedragen kan worden.

Dus zie ik het weer helemaal zitten. Bedankt, Ria!!!

Tijdens de pauze probeerde Sabine vanop het podium wat uitleg te geven over het MP-project. Ondanks een paar keer om stilte gevraagd te hebben, ging helaas een groot deel van haar uitleg verloren door het rumoer in de zaal. Jammer!

Gelukkig heeft dat niets afgedaan aan het feit dat we waarschijnlijk wel een goede opbrengst zullen hebben, mede door de tombola die Gitte georganiseerd had.

Na de pauze bracht Tamboerijn weer een heleboel liedjes, waarbij ze ons op een gegeven moment ook aan het dansen en zingen gekregen hebben. Leuk was dat!

Tot slot mochten we allemaal samen met Tamboerijn op het podium om iedereen te bedanken.

Frieda had voor ons alle 12 een boekje meegebracht met uitleg over de Heggefeesten in Poederlee, een sponsoringsactiviteit die volgende zondag 26 juni plaatsvindt.

De dag ervoor kan je t.g.v. diezelfde Heggefeesten ook gaan wandelen in Poederlee, of je kan naar onze andere sponsoringsactiviteit komen op de BBQ bij Chiro Frelus in Deurne.

Meer info over de Heggefeesten vind je op http://blog.monteperdido.be/

Blij !

Gisteren zijn Martine en ik naar Synergie Wellnesspoint geweest, het trainingscentrum van Sonja Kimpen in Wommelgem.

Hilde, één van onze tochtgenoten, heeft vroeger aan Sonja lesgegeven, en heeft als sponsoring voor onze groep bekomen dat we er een gratis fitnesstest mogen gaan doen, daaropvolgend een persoonlijk trainingsschema krijgen, plus van nu tot eind september gratis in Wommelgem mogen gaan trainen.

Dat laatste is helaas omwille van de afstand niet voor iedereen haalbaar. Voor mezelf zou het 150 km heen en terug zijn, dat is uiteraard niet doenbaar 2 à 3 keer per week, ik zou veel meer uren in de auto zitten dan de tijd die ik ginder kan trainen.

Enkelen van onze groep hebben het geluk dichterbij te wonen en gaan dankbaar van dit aanbod gebruik maken.

Iets na 14 u kwamen we toe en werden verwelkomd door Karel, die ons de rest van de namiddag zou begeleiden.

Hij stelde ons eerst een heleboel vragen m.b.t. onze gezondheid, lichamelijke problemen, wat je momenteel aan beweging doet en of je vroeger sport gedaan hebt.

Dat werd allemaal op een voor elk van ons persoonlijke sleutel op pc ingevoerd.

Daarna werden we gemeten, gewogen, vet- en vochtpercentage gemeten, bloeddruk genomen en tot slot werd er een lenigheidstest uitgevoerd.

Dat laatste was natuurlijk een ramp voor zo’n stijve hark als ik hahaha. Maar Karel troostte mij direct door te zeggen dat er mensen zijn die het nog veel slechter doen.

Alle hier verzamelde gegevens werden eveneens op de sleutel ingevoerd, waarna je een op jouw maat aangepaste test op een fiets mocht doen.

Het was geen maximale inspanningstest, we moesten slechts 10 minuten fietsen waarbij de belasting afwisselend verhoogd en dan weer verlaagd werd. Daarna kon er berekend worden wat je maximale zuurstofopnamecapaciteit was en werden de resultaten van de inspanningstest besproken.

Leuk om te horen was dat mijn gewicht (alles wordt vergeleken met leeftijdsgenoten) normaal was hahaha. Ik woog zelfs 1,5 kg minder dan ik dacht, heeft dat vele wandelen toch al iets opgeleverd!

Mijn vetpercentage daarentegen is net op het randje tussen goed en teveel. Dat wist ik al, maar ik kan nog steeds het snoepen niet laten, nobody's perfect hé. Maar van nu tot september zal ik alleszins nog meer moeten bewegen dan ik tot nu toe al deed, dus hopelijk zal dat ook wat helpen.

Wat echter het leukst van allemaal was (en wat ik absoluut niet verwacht had), was dat uit de test bleek, en dat staat ook zo op papier, ik citeer: “Uw testresultaat kan gekenmerkt worden als uitmuntend.” Glunder glunder! ;o)))

Blijkt dat leeftijdsgenoten een testresultaat halen tussen 23 en 40, met een gemiddelde van 34,2 , en ik haalde blijkbaar 36! Kan het zelf nog steeds niet geloven, dit is dus wat ze bedoelen met van kanker naar kracht, je kan (door veel te trainen) toch veel meer dan je aanvankelijk dacht!

Maar: het was natuurlijk ook niet allemaal rozengeur en maneschijn, dat zou te mooi zijn hé. Uit de test bleek ook dat ik nog heel grondig aan mijn beenspieren moet werken. Want 4 dagen aan een stuk bergop en bergaf wandelen zou ik op dit moment zeker nog niet kunnen.

Na de bespreking van de test kregen we van Karel dan ook nog een persoonlijk trainingsschema mee, deels oefeningen die je thuis kan doen, deels voor in een fitnesscentrum.

We mochten deze oefeningen ginder ook uitvoeren, of bij sommige toestellen deed Karel ze voor, zodat we toch een idee hebben wat de oefeningen juist inhouden.

Karel gaf ook nog goede tips om mijn zwemprestaties te verbeteren en om het wandelen op te voeren.

Ik ga nu toch eens informeren naar de prijzen bij een aantal fitnesscentra in de buurt, want zeker de oefening op de loopband met helling en de oefening waarbij je een gewicht moet heffen met je benen, zouden voor mij interessant zijn.

Tot slot kan ik enkel nog zeggen dat we bij Synergie als prinsessen ontvangen zijn.

Het is ongelooflijk hoeveel tijd en geduld Karel in ons gestoken heeft. We mochten ook de ganse tijd zoveel vragen stellen als we wilden.

Toen we naar huis gingen, kwamen we ook Sonja zelf tegen, die zo vriendelijk was met ons op de foto te willen.

Bedankt, Sonja, voor de mogelijkheden die je onze groep biedt!

Bedankt, Karel, voor de schitterende ontvangst en begeleiding!

Begeleide wandeling in Anseremme

Afgelopen zaterdag moesten we om 10 u aan het station van Anseremme zijn om van daaruit een begeleide wandeltocht te maken.

Martine kwam mij ’s morgens halen en samen reden we naar de carpoolparking, waar we opgepikt werden door Jo en Heidi, die ook Sandra meebrachten.

Iedereen was mooi op tijd in Anseremme en we maakten kennis met Nicole en Marc, een echtpaar die allebei mee zullen gaan als kinesist, en met Ria.

Ria is in 2009 meegeweest als deelneemster en zal nu opnieuw meegaan, maar dan als vrijwilligster.

Voor het eerst sinds lang waren alle 12 deelnemers nog eens samen. ’t Was al heel lang geleden dat we Chris nog gezien hadden, dus we waren heel blij dat zij er ook weer bij kon zijn!

Eerst kregen we van Outward Bound wandelstokken, die we mogen gebruiken tot na de expeditie, daarna zullen ze verder door OB gebruikt worden voor volgende expedities en andere dingen die ze organiseren.

Het eerste stuk van de wandeling was al meteen bergop en Frieda zette er onmiddellijk een flinke pas in. Amai, chapeau voor het tempo waarop zij bergop kan wandelen!

Na een tijdje over asfalt gewandeld te hebben, gingen we de bossen in en vanaf dan werd het moeilijker.

Redelijk steil bergop en bergaf, inderdaad zeer oneffen terrein zoals op voorhand gezegd was, met dikwijls uitschuivers tot gevolg.

Op een bepaald moment had ik geluk dat Johan een eind verder stond en hij mijn schuifpartij heeft kunnen afremmen, want anders was het wellicht een valpartij geworden. Bedankt, Johan!

Wie wilde kon ook een kijkje nemen in een grot, van waaruit je weer een prachtig vergezicht had.

Na een korte pauze moesten we weer klimmen,

om uiteindelijk af te dalen tot aan de Maas, waar onze hongerige magen gestild konden worden.

Iedereen kreeg van Hilde een zelfgemaakt doekje uit paraplustof om op te zitten. Bedankt, Hilde!

We hadden ook de gelegenheid om aan Geert en Ria vragen te stellen. Wat een luxe om er een ervaringsdeskundige bij te hebben!

Maar het werd stilaan tijd om onze tocht verder te zetten. We kwamen langs een ruïne, waar we ons konden verkwikken aan een bronnetje. Dat deed deugd, want het was erg warm.

Daarna weer een steile klim,

en toen werd ons de kans geboden uit 2 mogelijkheden te kiezen : ofwel nog 2 km die redelijk plat zouden zijn, ofwel nog 4,5 km waarbij het nog een beetje bergop en bergaf zou gaan.

Ria, Gitte en Nicole gingen de 2 km doen, alle anderen 4,5 km. Uiteindelijk bleek dat wel iets meer dan 4,5 km te zijn. ;o)

Ik had al een tijdje last van mijn rugzak en Jo had al eens aangeboden hem te dragen, maar ik wilde het toch nog zelf blijven proberen. Tot ik op een gegeven moment opeens last van mijn enkel kreeg en Jo de rugzak dan toch overnam. Wat een verlichting! BEDANKT, JO!!!!!

Aan het eind van de wandeling moesten we door de Lesse stappen. Iedereen dus zijn waterschoenen of –sandalen aan en wij erdoor. Eerst ijskoud, maar al na een paar passen zooooo deugddoend aan onze voeten!

Daarna was het niet ver meer naar waar onze auto’s stonden en gingen we met zijn allen nog iets drinken.

Maar blijkbaar was er niet zo goed afgesproken waar dat precies zou zijn, want sommigen kwamen pas aan toen wij (Jo, Heidi, Sandra, Martine en ik) gingen vertrekken. Dat moet volgende keer beter hé!

Heidi had voor iedereen nog een kopie met nuttige tips voor het laden van je rugzak en wat je kan doen om tekenbeten te vermijden. Bedankt, Heidi!

De dag na de wandeling had ik megapijn aan mijn beenspieren. Mijn kinesiste raadde mij gisteren aan om in het vervolg zowel voor als na een wandeling meermaals te stretchen, zeker als het veel bergop en bergaf is.

Ook mijn voeten, schouders en rug deden redelijk zeer. Ik zal er dus inderdaad heel goed moeten voor zorgen dat ikzelf niet teveel gewicht moet dragen, en wat mijn voeten betreft, heb ik vandaag van een podologe de volgende tips gekregen: VOOR elke wandeling talkpoeder tussen je tenen doen en voetencrème aan de boven-en onderkant van je voeten, op de momenten dat het kan zoveel mogelijk blootsvoets met sandalen wandelen, en als dat niet kan liefst om de andere dag van schoenen wisselen, zodat je schoenen minstens 24 u kunnen luchten. Dat laatste zal tijdens de vierdaagse allicht niet lukken, maar voor de rest kunnen we er toch op letten.

Onze volgende activiteit gaat door op 18 juni in Oud-Turnhout. In de namiddag is er een wedstrijd buikschuiven, en ’s avonds komt de groep Tamboerijn een benefietoptreden geven. Meer info hierover kan je op de blog van Monte Perdido vinden.

Wandeling en vergadering bij Martine

Afgelopen zondag kwamen we om 10 u samen bij Martine.

Om 10.15 u vertrokken we voor een geleide wandeling door Buggenhoutbos.

Marc, de man van Martine, was onze bekwame gids.

We kregen van hem heel wat interessante uitleg over het bos, o.a. over hoe Amerikaanse populieren gekapt werden en vervangen zullen worden door inheemse eiken (kunnen zich beter aanpassen aan onze grond), over de eendenput (is geen put maar een vijver), over een loo of tra (open plaats in een bos), over de plaatsen waar je hout kan kopen enzovoort.

We kwamen ook voorbij een gedenksteen voor al wie kanker heeft of gehad heeft. Die werd hier in 2006 geplaatst t.g.v. Kom Op Tegen Kanker, die in het bos een deel aanplantingen deed.

Weer aangekomen bij Martine, was Johan inmiddels ook gearriveerd en konden we onze hongerige magen stillen. Martine had lekkere preisoep gemaakt en 2 lekkere cakes gebakken.

Heidi bleek, zonder het te weten, in het bezit te zijn van een toverlepeltje. Frieda wist hoe het werkte (waar kleinkinderen al niet goed voor zijn), eerst ongeloof, maar na de proef op de som genomen te hebben, bleek het inderdaad een toverlepeltje te zijn.

Na het eten konden we dan aan onze vergadering beginnen, na verrast te worden door Heidi die een prachtige zelfgemaakte Monte Perdidospaarpot meegebracht had. Die kan dienen om op onze volgende sponsoringsactiviteiten te gebruiken.

Vervolgens hebben we meer dan 3 uur vergaderd. Marc en François (de man van Frieda die ook mee kwam wandelen) waren bij terugkomst van hun fietstocht zeer verbaasd dat die vergadering nu nóg niet gedaan was hahaha! Maar als we iets doen, doen we het goed hé.

Na overlopen van hoever het stond met alle sponsoringsactiviteiten, spraken we o.a. over waar iedereen m.b.t. de expeditie schrik voor heeft, zodat we daar rekening mee kunnen houden als we in Spanje zijn.

Ook bleken er nog een aantal onduidelijkheden te zijn, o.a. i.v.m. wat wel en niet meenemen.

Sabine heeft laten weten dat we al onze vragen best bundelen en dan allemaal tesamen stellen. Eventueel kan dat al op de begeleide wandeling van 4 juni, waar o.a. ook iemand meegaat die de expeditie 2 jaar geleden meemaakte. Ria, als je dit zou lezen, bereid je maar voor op een spervuur van vragen! ;o)))

Na afloop van de vergadering wachtte ons nog iets heel aangenaams: Sinterklaas was langsgeweest in de vorm van een zak gevuld met kleding en andere attributen (o.a. een rugzak en een sportzak), die Robert, Frieda en Johan van Nike gekregen hadden. Bedankt alle drie!

Eerstvolgende activiteit is onze door Geert begeleide wandeltocht op 4 juni in Anseremme. Naar het schijnt gaan we 5 uur wandelen, bergop en bergaf op oneffen terrein, voor wie kan al met een rugzak van 7 kg. We zijn benieuwd wat dat gaat geven!